جذب آهن در گیاهان به مقدار زیادی به سطح pH خاک بستگی دارد. به‌عنوان‌مثال، اگر pH محیط رشد بالاتر از ۶.۵ باشد، آهن به شکلی تبدیل می‌شود که برای اکثر گیاهان غیر قابل‌دسترس می‌شود و در نتیجه کمبود آهن ایجاد می‌شود. اگر محیط رشد شما قلیایی است یا مقداری آهک به آن اضافه شده است، نظارت دقیق بر گیاهان ضروری است، زیرا این یک علت شایع برای کمبود آهن است.

سطح pH را می‌توان با استفاده از کود و آب با اسیدیته بالاتر کاهش داد؛ اما ممکن است چندین هفته طول بکشد تا شاهد بهبودی گیاهان باشید. بااین‌حال، اگر در زمانی که سطح pH نرمال است همچنان کمبود آهن دارید، سعی کنید میزان کود مورد استفاده را کاهش دهید. افزودن آهن کلات به کود یک راه‌حل جایگزین سریع برای تقویت سبزی گیاهان شما است. در این مقاله، منابع آهن مورد استفاده برای این کمبود خاص و اینکه چه زمانی (و چرا) نظارت بر علائم کمبود آهن مهم است را بیشتر توضیح می‌دهیم.

نقش آهن در سلامت گیاهان

عملکرد آهن (fe) در گیاهان بسیار شبیه عملکردی است که آهن در جریان خون انسان انجام می‌دهد – به انتقال اکسیژن از طریق سیستم آوندی گیاه کمک می‌کند. آهن نقش مهمی در تشکیل کلروفیل دارد که کلید فتوسنتز است و به گیاهان رنگ سبز می‌دهد. آهن به‌عنوان یک عنصر ریزمغذی طبقه‌بندی می‌شود، به این معنی که گیاهان در مقایسه با درشت مغذی‌ها به مقادیر کمتری از این عنصر نیاز دارند.

بااین‌حال آهن به راحتی جذب نمی‌شود و فقط در شرایط خاص می‌تواند به اندازه کافی توسط ریشه‌ها و به اشکال خاص جذب شود. همان‌طور که در بالا ذکر شد، جذب آهن بسیار وابسته به محدوده pH نوع گیاه است.

علائمی که باید به آن‌ها توجه کرد عبارت‌اند از:

کلروز برگ – زرد شدن برگ‌های گیاه با رگبرگ‌های سبز
در صورت ادامه پیدا کردن کمبود، برگ‌های زرد گاهی اوقات سفید می‌شوند
علائم نکروز که در آن گلدهی و رشد گیاه مهار می‌شود
رشد ضعیف و ریزش برگ
زردی شدید روی برگ‌های جوان