
شته روسی گندم از آفات مهم گندم و جو بوده و در مناطقی که بارندگی تابستانه دارند مهم است. مناسب ترین شرایط تولید مثلی این حشره بر روی گندم، مرحله رویشی ساقه و حساسترین مرحله گیاه به حشره، مرحله رویشی گیاهچه و بعد از آن مرحله خوشه دهی است.
این شته علاوه بر تغذیه مستقیم از گیاه، با انتقال عوامل بیماریزای گیاهی، باعث ایجاد خسارت زیادی شده و یکی از مهمترین عوامل کاهش عملکرد گندم است. یکی از 10 گونه شته ای است که از روی گندم های ایران گزارش شده و دارای پتانسیل بالای خسارتزایی است.
شته های بدون بال کوچک، دوکی شکل، کم عرض به رنگ زرد مایل به سبز یا خاکستری مایل به سبز و آرد آلود هستند که روی بدن آنها ذرات موم وجود دارد.

علاوه بر گندم و جو به غلات دیگری نظیر یولاف، چاودار، ترتیتیکاله نیز حمله می کند. وزن هزار دانه، وزن خوشه، وزن اندام هوایی، وزن ریشه، ارتفاع گیاه، قدرت زنده ماندن و تحمل به سرما در ارقام پاییزه در اثر آلودگی این حشره شدیدا کاهش می یابد.
شته روسی گندم علاوه بر تغذیه از شیره گیاهی با تزریق مواد سمی در محل های تغذیه باعث تخریب کلروپلاست گیاهی شده و نوارهای طولی زرد سفید و گاهی ارغوانی رنگ بر روی گیاه میزبان تولید می کند. در مراحل ابتدایی آلودگی لبه برگها در امتداد طولی لوله می شوند. گاهی فاصله برگها کم شده و ساقه بدشکل می شود. گیاهانی که شدیدا آلوده می شوند، اغلب از رشد بازمانده و برگهای لوله شده دارند که در گیاهان مسن تر حتی برگ پرچم نیز لوله می شود.

تغذیه این حشره بر روی گندم، محتویات پروتئینی و کیفیت نانوایی آرد حاصل از آن را پایین می آورد. بعلاوه این آفت ناقل بیماری ویروسی زردی کوتولگی جو، ویروس موزائیک جو و نیشکر است.
این آفت زمستان را به صورت سنین مختلف پورگی و ماده های بکر زا روی میزبانهای مختلف سپری می کند. تراکم آفت با کاهش رطوبت نسبی و افزایش دما بالا می رود. تاکنون افراد نر این حشره مشاهده نشده و احتمالا فاقد فرم جنسی است.
استفاده از ارقام مقاوم
کفشدوزک Hippodamia variegata , Eupeodes nuda, Leucopis ninae, Coccinella septempunctata
بالتوری Chrysopa carnea
هنگامی که 10% گیاهان در مرحله ساقه رفتن تا خوشه دهی به شته آلوده باشند، مبارزه شیمیایی علیه آن استفاده می شود.